Berry van Elk "Tweede plek tijdens de drukbezochte Rizla Racing Days"

Nog geen twee dagen rust en we moesten met z’n allen weer inladen voor het volgende evenement aan de andere kant van het land, de Rizla Racing Days op het TT-circuit in Assen.  Dit is het drukste evenement van de kalender, waar op Zandvoort 35 euro voor een kaartje gelapt moest worden was dit evenement helemaal gratis.

Dit in combinatie met het zonnige weer zorgde voor volle tribunes gevuld met 45.000 toeschouwers.

Vrijdag ochtend waren de eerste vrije trainingen en zoals de weerberichten al hadden aangegeven was het nogal wisselvallig weer, in de ochtend was het heel even droog, dit was net het moment dat DSC met de training mocht beginnen. Voor de meeste rijders was het de eerste keer op het nieuwe circuit, begin dit jaar heeft Assen het circuit veranderd en verlengt.

Dit was nodig om hun FIA licentie te behouden en de TT motor GP races nog de komende  jaren te kunnen ontvangen. De eerste reactie bij de meeste rijders was “Leuk, maar wat hebben ze er toch 2 rot bochten neergelegd!”. De tijden in de ochtend training vielen dus nogal tegen, het nieuwe stuk bleek voor velen nogal lastig. Normaal heb je voor een bochtencombinatie een ideale lijn, voor de 2 nieuwe bochten was alles mogelijk, maar wat was nu het snelste?

De middagtraining begon met hevige regenbuien, iedereen de regenbandjes erop en weer oefenen voor het nieuwe stukje circuit. Het oefenen bij mij eindigde snel toen ik na 3 ronden de grindbak in gleed, de marshalls wisten me snel uit de bak met grind te vissen maar helaas 2 ronden verder werd net zoals op Zandvoort de water tempratuur te warm. Na een controle bleek de koppaking opnieuw te lekken. Het begon weer een beetje op het vorige weekend te lijken, helaas door de korte tijd tussen de twee evenementen was het niet mogelijk het gehele blok te vervangen. Het was dus al een beetje te verwachten.

Twee uur later lag de kop van de motor alweer naast de auto, koppakkingen waren dit keer genoeg op voorraad maar om nu zeker te zijn dat het blok de komende twee dagen wel bleef lopen moest de kop gevlakt worden. Hiermee wordt bedoeld dat de ondergrond van het aluminium blok recht wordt afgefreesd, als de twee kanten dan weer op elkaar worden geschroefd met een metalen pakking ertussen weet je zeker dat alles netjes afdicht zonder oneffenheden. 

Een freesmachine stond helaas niet achterin ons service busje, na wat belwerk was het bedrijf Emming bereid ons te helpen. “Kom maar ff langs, dan vlakken we die kop wel snel voor je”. Half uurtje later kwamen we aan bij Motorentechniek Emming in het gehucht Ter Apel, een half uurtje vanaf Assen waar we een vlaamse schuur aantroffen vol met machines om motoren te bewerken. Iets wat je niet snel verwacht naast een grote monumentale kerk.

Na wat meetwerk wisten ze ons al snel te vertellen dat de kop flink krom was. Het zou op Zandvoort al wat te warm zijn geworden, met pakkingen dicht je het wel iets af, maar als er hobbels in zitten kan er altijd lucht langs. Dit was dus ook met de training gebeurd, het heeft even gehouden maar niet lang genoeg.

Na de kop te hebben gefreesd waren we nog niet klaar, om te controleren of de kop niet was gescheurd was het tijd voor een lektest in de waterkanalen en eentje voor de kleppen. De waterkanalen waren niet lek maar met de kleppen was het helemaal mis. Drie uur later was de kop weer als nieuw, voor de heren van Emming was het na wat overwerken tijd voor weekend. De monteurs van het Mini team moesten nog even hard aan het werk om het blok terug te bouwen.

Zaterdag was het tegen alle verwachten in droog tegen het einde van de middag, de eerste race begon namelijk om 16:00. Door de uitval konden we met de Mini niet meedoen aan de kwalificatie dus mocht ik samen met andere concurrenten die ook problemen hadden achteraan starten. Achteraan de staart van het veld kreeg ik via mijn koptelefoon te horen “GROEN GROEN GROEN”, gas geven betekent dit, doordat je zo ver achterin het veld zit zie je de startlichten niet, dus moet het op een andere manier. De start ging hierdoor alleen niet beter, ik bleef achterin het veld hangen en zat opgesloten tussen 2 clio’s en een BMW. In rondetijden was ik sneller maar even erlangs prikken bleek lastiger dan normaal. Na 6 ronden kon ik de Mini er eindelijk langs zetten maar eindigden in een kleine tik in de zijkant door een BMW. Tijdens het rijden bleek er niets aan de hand maar met de pitstop moest er toch ff een wiel gewisseld worden. De buitenkant van de velg was zwaar beschadigd en om een klapband te voorkomen was een nieuwe velg toch een stuk
veiliger.

Na de pitstop waren en zoveel seconden verloren gegaan dat het een kwestie was van uitrijden. Uiteindelijk finishte ik op de zesde plaats.

De volgende dag toen de tribunes helemaal vol zaten en er 4 KM file voor het circuit stond was het tijd voor race 2. Het circuit liep vol met promotiedames om het publiek te vermaken, ook VKmag.com had weer voor twee dames gezorgd. Voor alle gasten die met veel moeite naar Assen waren gekomen werd er een rondleiding georganiseerd om iets meer te vertellen over de auto’s die er zoal rondrijden.

Op de startgrid stond ik dit keer op positie 6, midden in het veld. Met het hele rollende veld kwamen we na de opwarmronde richting de finishlijn, de safetycar ging naar binnen en de voorkant van het veld vloog op het gas. Met de Mini kon ik direct aansluiten bij de rest van de grid. In vergelijking met de eerste race bleef ik nu niet helemaal achterin het veld hangen maar kon ik langzaam naar voren kruipen tot ik Nico Been in de gele clio tegenkwam. Vijf ronden later was het me eindelijk gelukt Nico voorbij te steken en was het tijd voor de pitstop.

Dit keer had ik geen strafseconden omdat ik al 2 races was uitgevallen. De eerste drie van het veld hadden wel strafseconden, na mijn pitstop, die 4 seconden te lang duurde door een inschattingsfout kwam ik als 2de op de baan. De vier extra seconden waren een ronde later goed te merken toen de gele clio van Nico Been ineens weer voor mijn neus de baan op kwam. Net als een aantal ronden hiervoor was het weer heel wat moeite Nico opnieuw in te halen.  Teruggekomen op de tweede plaats kwamen de twee BMW’s vanuit het achterveld mijn richting op terwijl ik steeds meer in de richting van nummer 1, Kees Kreijnen in de Lotus Exige kwam.

Na 4 ronden van blocken waren de twee BMW’s van Bas Barenbrug en Rolf van Os me te snel en haalde me in op het rechte stuk. Toch kreeg ik vanuit de pits te horen “Doorrijden Berry, doorrijden!”. De twee witte BMW’s haalde ook de blauwe Lotus Ezige in, wij lagen gezamelijk nu op plek 3 en 4 wat ook zo ronden achtereen bleef. In de laatste bocht ging het echter voor de nummers 1 en 2 helemaal mis, Rolf van Os viel stil door onverklaarbare redenen, Bas Barenbrug die er achter zat reageerde hier verkeerd op en kwam ook half stil te staan achter Rolf doordat hij per ongeluk met zijn rechterhand de benzine pomp uitzette. Kees Kreijnen en ik kwamen vol gas de laatste bocht door en haalde ze beide in. Op deze manier behaalde ik de tweede plaatst met een voorsprong van 0.083 seconden op Rolf van Os en 0.5 seconden achterstand op de nummer 1 Kees Kreijnen. Close finish noemen ze dat.

Na de race ben ik niet alleen bekeurd door de wedstrijdleiding voor het drie keer raken van paaltjes langs de kant van de baan (3 x 50€) maar ook de politie kwam me even waarschuwen dat ik me aan de verkeersregeltjes moest houden.

De stand in de Sport divisie ziet er inmiddels als volgt uit:

Pos.
 Rijder(s)
 Auto
 Punten
 
1.
 Eugène Janssen / Rolf van Os
 BMW STW Compact
 170
 
2.
 Bas Barenbrug
 BMW M3
 152
 
3.
 Kees Kreijne
 Lotus Exige
 142
 
4.
 Berry van Elk
 Mini CooperS Turbo
 126

Met nog 132 punten te verdelen over 6 races is dus nog alles mogelijk, maar ik moet er wel vreselijk hard aan gaan trekken. Toch heb ik met de resultaatseconden goede hoop.

Bavaria City Race
Aankomend weekend geeft ook Miniracing een demonstratie tussen al het formule 1 geweld in de binnenstad van Rotterdam. Het programma begint zondagmiddag van 12:00 tot 16:00.

Volgende race zal worden verreden op Silverstone in het weekend van 11 september in het voorprogramma van de 24 uur. De Dutch Supercar Challenge zal daar twee races van 45 minuten rijden.

Fotografie door Martijn Feller, Robbert Maas, Roel Louwers, Jeroen v Wissen en Thae Egels

Meer info: www.v-maxracing.nl




                    www.ast-suspension.com

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
2e9104
Onthoud mijn gegevens!