Berry van Elk 'Kapotte koppakking tijdens de Masters op Zandvoort'

Eindelijk een keer herrie maken op zandvoort, dat was het motto voor veel rijders in de Dutch Supercar Challenge. Het evenement, vorig jaar nog Marlboro Masters genoemd werd voor 2006 omgedoopt tot de BP Ultimate Masters. Waar Zandvoort vorig jaar nog helemaal rood kleurde was dit jaar alles in de groen/blauw tinten.

De Masters staat bekend om zijn F3 race, een race waar de top uit de Formule 3 bijeen komt om te kijken wie er nu de snelste is. Een soort WK finale die heel wat aandacht trekt, niet alleen door de auto’s maar vooral ook door de dames die er op het circuit rondlopen.

Met de Mini kwamen we al vroeg aan op het circuit. Woensdagochtend beginnen met opbouwen om vervolgens de rest van de dagen te testen en te trainen. Door het drukke programma was dit relatief gezien enorm veel moeite voor een paar minuten rijden.

Donderdagmiddag begon de eerste training, de bedoeling was om de auto even te controleren door wat ronden te rijden. Normaal geen probleem maar het weer zat een beetje tegen, enorme regenbuien zorgde voor waterstromen en plassen op het circuit, na een kort bezoek aan de grindbak was het ook maar beter om te stoppen voordat het weekend vroegtijdig zou zijn afgelopen. Vrijdagochtend was de kwalificatie, na een paar ronden testen in het nat eigenlijk te vroeg, maar voor de meeste rijders is Zandvoort bekend terrein. Met een nieuw setje Dunlop slicks was het tijd om de baan op te gaan, iedereen had 20 minuten de tijd om zich te bewijzen. Voor mij was het al snel gedaan, de watertempratuur werd te hoog, het was tijd om te stoppen voordat de motor overhit zou raken.

Nadat de motor was afgekoeld konden de monteurs een kijkje nemen wat er nu precies mis was. De waterpomp werd vervangen en opnieuw getest met een ventilator ervoor, de Mini bleef op tempratuur wat zou betekenen dat alles in orde was.

Met de start van race 1 bleek alles minder dan waar, de watertempratuur steeg na een paar minuten boven de 120 graden wat opnieuw stoppen betekende. Het bleek echter te laat, in de pits was duidelijk te zien dat de koppakking lek was. Dit betekent dat de hete lucht in de cilinderkamers langs de waterkanalen naar buiten wordt geperst. Deze hete uitlaatlucht is honderden graden warm. Deze lucht kwam nu op plekken waar koelwater hoort te komen wat resulteert in een verhit motorblok.

Het repareren van zo’n schade bleek echter minder makkelijk. De koppakking moest worden vervangen door een nieuwe pakking, voordat dit kan moet eerst het motortje uiteen worden gehaald. Grootste probleem was dat het zaterdag middag was, dit betekend bij de Mini dealers in Nederland dat het magazijn is gesloten. Nergens in Nederland was er een koppaking te vinden. Later in de middag had Dick van Raak van het Divitec race team een adres in Venlo waar men nog een pakking had liggen. Venlo was een behoorlijk eind van Zandvoort vandaan, gelukkig was een andere team genaamd Eurotech van de Marcossen zo vriendelijk iemand uit Venlo te laten komen met de pakking. Gered dachten we. Drie uur later na de montage van de nieuwe pakking kon de Mini weer gestart worden. Hij startte alleen niet! De motor liep op twee cilinders en wilde niet aanslaan. Na een lektest bleek er iets niet goed  , de kleppen in de kop waren lek.

In de minimotor zitten 16 kleppen, vier kleppen per cilinder, deze kleppen zorgen ervoor dat de lucht in en uit de cilinder kan. Voor de juiste druk op een cilinder moeten deze kleppen helemaal afsluiten zodat de zuiger die op- en neer beweegt in de motor compressie kan maken. De kleppen in de kop bleken voor 80% te lekken. Om 12:00 ‘s nachts betekende dit opnieuw dat alles weer gedemonteerd moest worden. Met collega monteurs van andere teams zijn  ze tot 2 uur bezig geweest met zoeken naar het probleem, toen alle kleppen, veren en tuimelaars los op de tafel lagen was het dan toch duidelijk. De kleppen waren te warm geworden en paste niet meer in de zittingen.

Om het blok toch weer draaiend te krijgen werd er zondag ochtend met wat speciaal gereedschap en slijpmateriaal de kleppen en zittingen stuk voor stuk passend gemaakt. Door met een soort schuurmiddel steeds een laagje van de zitting af te schuren dicht die vanzelf weer af. Het is echter wel wat werk, om 14:00 waren alle kleppen gedaan en moest het blok weer in elkaar worden gezet. Om 15:15 stond de mini weer op zijn wielen en was die klaar voor de race. Nooit gedacht dat het zou lukken, waar andere teams het al als opgegeven hadden hebben de Mini monteurs het toch voor elkaar gekregen.

Toen we tent uitkwamen was de paddock ineens veranderd in een parkeerplaats met enorm veel tenten en mensen. Dat de Masters veel vrouwen aantrekt was weer snel duidelijk, overal liepen promo dames die hun flyertjes kwijt moesten aan kwijlende mannen.

Ook ons team was met een paar meiden uitgebreid. Samen met de weblogs vkmag.nl & totallycrap.com organiseerde we twee dames die voor heel wat extra fotomomenten zorgde. Al stond de Mini twee dagen stil in de tent, toch staat die nu op heel wat digitale media kaartjes.

Om vier uur begon de race, de 500 gasten die aanwezig waren haastten zich snel naar de tribune. Door de problemen moest ik achteraan het veld starten, op zich geen probleem, vooral met de tarzanbocht op Zandvoort was het de vraag of alles goed zou gaan, achteraan heb je overzicht en zit je niet opgesloten als er iets misgaat. Gelukkig bleef iedereen bij de rollende start netjes en waren er geen grote incidenten, ik kon aansluiten en direct auto’s inhalen. Bij de derde bocht werd het wel wat krap omdat een van mijn voornaamste concurrenten spinde waardoor ik het gras in moest. Na 4 ronden lag ik op de 6de plaats en liep in op de rest van het veld, tot het opnieuw misging. Op mijn dashboard begon een waarschuwing te knipperen “0 bar oil pressure”, ik stopte de auto direct en zette hem in de kant van het gras. Bij zo’n melding moet je de motor direct afzetten, 0 bar betekend geen druk op het oliesysteem. De motor wordt op dit moment niet gesmeerd, een paar seconden doorrijden zonder druk zou dan ook een kapotte motor opleveren.

 Bij het uitstappen verwachtte ik een rokende motor, bij 0 bar zou er een olieleiding los zitten en alles onder de rommel zitten. Na het openen van de motorkap was er niets te zien, de sensor bleek dus incorrecte informatie door te geven wat me 3 ronden achterstand kostte. Na een bezoek aan de pits was alles in orde en kon ik gewoon doorrijden. Helaas, weer helemaal achteraan met 5 ronden achterstand. De race werd verder uitgereden maar zonder een puntje resultaat. Iedereen was wel verrast dat de Mini het met de reparaties gehaald had.

Volgend weekend staan we al weer op het volgende evenement, de Rizla Racing Days. Dit gratis evenement zal nog drukker worden dan op Zandvoort. Momenteel ben ik door de uitval van 2 races terecht gekomen op de 4de plaats in het kampioenschap, 1 punt achter Kees Kreijnen in zijn Lotus Elise. Met nog zes races te gaan moet het mogelijk terug in de top 3 te komen. Volgende week weer een verslag van het resultaat van de race op Assen.

Meer info, kijk dan eens op www.v-maxracing.nl

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
66a270
Onthoud mijn gegevens!