DSMEC nieuws: 'Review 10 Hours of Zolder 2009 - Tweede titel op rij voor Stephan Polderman'



Dat de bloemen pas aan de meet worden uitgedeeld zullen ze nu ook in het Nederlandse Sluis weten. Ondanks een riante voorsprong aan de vooravond van de 10 Hours of Zolder, die de Dunlop Sport Maxx Endurance Cup 2009 afsloot, was het in het kamp van Polly’s Racingteam nagelbijten tot de laatste meters. Pas bij het vallen van de geblokte vlag was Stephan Polderman zeker van zijn tweede opeenvolgende titel.

“Dit was mijn slechtste race van de voorbije twee seizoenen”, klopt de restaurateur uit Sluis een terechte mea culpa op eigen borst.
“Waren we afgelopen zaterdag na 10 uren zwoegen geen kampioen geworden, dan was dit volledig aan mij te danken. Ik ben te braaf en te voorzichtig geweest in functie van de titel. Daardoor ben ik van de baan gesukkeld”.

We moesten ver zoeken op de startgrid voor we de oranje Clio van Polderman vonden.
“We hadden afgesproken dat ik de banden en de remmen zou inrijden tijdens het begin van de kwalificatie. Daarna zou Jens nog enkele ronden rijden om terug in het ritme te komen waarop Jaap van Lagen dan de chrono zou zetten. Maar dit is letterlijk in het water gevallen toen we na een 15-tal minuten een stortbui over ons heen kregen. Geen paniek uiteraard want voor een race over 10 uren is de startgrid van ondergeschikt belang”.

De Clio werd wijselijk één centimeter hoger gezet nadat Jaap tijdens de kwalificatie in de gutsende regen een surfeffect kreeg door het feit dat de vlakke bodemplaat over het water gleed en de banden amper nog grip kregen.
In die configuratie pakte Stephan de start in de regen en kon in geen tijd opstomen naar de koppositie in klasse 4. Maar door een remfout van een concurrent aan de Jacky Ickx moest Polderman rechtdoor en trakteerde zichzelf op een drive through. Meteen zette de Nederlander terug orde op zaken en ging op zoek naar de leiding. De uitredende kampioen bleef in de wagen toen men besloot om vrij vroeg over te schakelen op slicks.

“Kort daarna heb ik me laten vangen. De bedoeling was dat we voldoende punten zouden vergaren om de titel reeds na de eerste puntentelling veilig te stellen. In normale omstandigheden hou ik weinig rekening met achterkomend verkeer in snelle bochten. Maar met het kampioenschap in het achterhoofd ging ik braaf opzij en kwam op slicks op het natte gedeelte terecht. Het vervolg is gekend. Ik ging door het gras en had geen grip meer toen ik terug de baan opkwam en belandde in de kattenbak. Het lostrekken en de reparatie kostte ons een kleine 30 minuten. Jaap nam toen over en reed met een Clio, waarvan het grondeffect grotendeels was verdwenen, constant fantastische chrono’s tussen 1’46” en 1’47”. Een grote meneer met een enorme car control en die ondanks zijn reeds indrukwekkend palmares heel eenvoudig is. Ook Jens deed een prima job. Toen we de balans opmaakten na 5 uur wedstrijd bleek dat Stevens heel gevaarlijk in de buurt kwam inzake het kampioenschap. We hebben dan alles op alles gezet en de risico’s niet geschuwd. Uiteindelijk werden we zesde en dat was voldoende voor de eindafrekening. We hebben constant gesprint terwijl de Clio geen krimp gaf. Hoed af voor het ganse team die een volledig seizoen belangeloos aan mijn zijde stond. Ik ben heel tevreden met de behaalde titel. Het heeft aan een zijden draadje gehangen. Achteraf bekeken hebben we een mooi seizoen achter de rug met vier overwinningen. Alleen de misrekening met de benzine tijdens de Zolder Superleague is me bijna zuur opgebroken. Ik moet wel toegeven dat de concurrentie in Klasse 4 sterker was dan vorig seizoen”.



Wat de toekomst betreft is men ten huize Polderman nog wat onzeker. Stephan reed afgelopen seizoen naast de Dunlop Endurance Cup ook in de Belgische Clio Cup, de 24 Hours of Zolder en de 12 uren van Spa BTCS.

“We gaan samen met vaste tuner Jan Schippers de Clio verder ontwikkelen en het reglement afwachten. Tot hiertoe hebben we vooral gewerkt op het koppel wat zeer belangrijk is op Circuit Zolder. Ook het grondeffect heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. De Belcar staat terug hoog op het verlanglijstje, maar ook de 12 Hours of Spa BTCS en de BTCS-race in Dijon kunnen met de Clio. Verder is het afwachten hoe de Clio Cup gaat evolueren. Ik heb in ieder geval reeds de nieuwe geëvolueerde motor voor 2010 aangeschaft. Een eventuele Europese Cup met Madeno Racing zou me wel liggen”.

“Dit alles zou uiteraard niet mogelijk zijn zonder de inzet van een homogene groep van belangeloze medewerkers onder leiding van teamchef Marnick De Crane en diens onafscheidelijke oranje paraplu. Een toffe bende die steeds voor de plezante noot zorgt. Want autoracen moet toch altijd een beetje feest zijn”, besluit de kersvers kampioen.  

Foto's: Foto Media Service












  


          













   



  
  
  

Reageren

Naam   E-mail Mijn url
Voer onderstaande code hiernaast in:
f72d6f
Onthoud mijn gegevens!